- Opis
- Wideo
Koniec lata w filmie JAKO NIGDY oznacza jednocześnie koniec życia. Vladimír Holas umiera. Kim jest Vladimír Holas? Malarzem, rzeźbiarzem i nauczycielem o lokalnym znaczeniu. Namalował wiele pięknych obrazów – ale nie tak doskonałych, jak by sobie życzył. Nie należał do partii, nie był członkiem Związku Artystów Plastyków, nie sprzedał się poprzedniemu reżimowi. Dom w pięknym krajobrazie to jego ostatnie schronienie, śmierć jest nieunikniona i nie chce umierać w obcym szpitalu. Chce upaść w pozycji stojącej – tak jak żył. Ten kameralny film opiera się na trzech postaciach. Oprócz głównego bohatera są tu dwie kobiety. Karla, około trzydziestopięcioletnia, jest podobna do swojego życiowego partnera: malarka, artystka, nie boi się ostrych słów. Kontrastem dla nich jest Jaruna – około pięćdziesięciopięcioletnia, zamężna pielęgniarka, niegdyś kochanka malarza. Ta trójka toczy beznadziejną walkę ze śmiercią, walczą ze sobą i sami ze sobą – co każdemu z nich przynosi pewne oczyszczenie...











